ستاره کور
می روم ز دیده ها نهان شوم
می روم که گریه در نهان کنم
©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©
یا مرا جدایی تو می کشد ،
یا تو را دوباره مهربان کنم
©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©
این زمان نشسته بی تو با خدا
آنکه با تو بود و با خدا نبود
©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©
می کند هوای گریه های تلخ
آن که خنده از لبش جدا نبود !
©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©
بی تو من کجا روم کجا روم ؟
هستی من از تو مانده یادگار
©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©
من به پای خود به دامت آمدم ،
من مگر ز دست خود کنم فرار
©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©
تا لبم دگر نفس نمی رسد
ناله ام به گوش کس نمی رسد
©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©
می رسی به کام دل که بشنوی
ناله ای از ین قفس نمی رسد
فریدون مشیری