شباهنگ‏‭
شباهنگ باور نداشتم که گل آرزوی من با دست نازنين تو بر خاک اوفتد. با اين همه هنوز، به جان می پرستمت! بالله، اگر که عشق چنين پاک اوفتد. ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© می بينمت هنوز ،به ديدار واپسين گريان درآمدی که : «فريدون، خدا نخواست » . غافل که من به جز تو خدايي نداشتم! اما ،دريغ و درد ،نگفتی چرا نخواست ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© بيچاره دل، خطای تو در چشم او نکوست! گويد به من :« هر آنچه که او کرد خوب کرد » «فردای ما» نيامد و خورشيد آرزو تنها سپيده ای زد و ‌آنگه. . . غروب کرد . ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© بر گور عشق خويش شباهنگ ماتمم دانی چرا نوای عزا سر نمی کنم ؟ تو صحبت محبت من باورت نبود! من ترک دوستی ز تو باور نمی کنم ! ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© پاداش آن صفای خدايي که در تو بود اين واپسين ترانه ترا يادگار باد ماند به سينه ام غم تو يادگار تو هرگز غمت مباد و خدا با تو يار باد ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© ديگر ز پا افتاده ام ای ساقی اجل لب تشنه ام، بريز به کامم شراب را ای آخرين پناه من، آغوش باز کن تا ننگرم پس از رخ «او»آفتاب را فريدون مشيري
نوشته شده در  یکشنبه 6 مرداد1387ساعت 19 توسط \\\M///

كوچه
کوچه بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم، همه تن چشم شدم، خيره به دنبال تو گشتم، شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم، شدم آن عاشق ديوانه که بودم. © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©© در نهانخانه جانم، گل ياد تو درخشيد باغ صد خاطره خنديد، عطر صد خاطره پيچيد: © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©©  يادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتيم پر گشوديم و درآن خلوت دلخواسته گشتيم ساعتی بر لب آن جوی نشستيم. © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©© تو، همه راز جهان ريخته در چشم سياهت. من همه، محو تماشای نگاهت © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©© آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام خوشه ماه فرو ريخته در آب شاخه ها دست بر آورده به مهتاب! شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ! © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©© يادم آيد تو به من گفتی: -«از اين عشق حذر کن! لحظه ای چند بر اين آب نظر کن، آب، آيينه عشق گذران است، تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است ! باش فردا،که دلت با دگران است! تا فراموش کنی، چندی از اين شهر سفر کن!» © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©© با تو گفتم:« حذر از عشق ؟ ندانم سفر از پيش تو ؟ هرگز نتوانم، نتوانم ! © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©© روز اول، که دل من به تمنای تو پر زد چون کبوتر، لب بام تو نشستم تو به من سنگ زدی، من نه رميدم، نه گسستم...» بازگفتم :«که تو صيادی و من آهوی دشتم تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم حذر از عشق ندانم، نتوانم!» سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم ! اشکی از شاخه فرو ريخت! مرغ شب، ناله تلخی زد و بگريخت... © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©© اشک در چشم تو لرزيد ماه بر عشق تو خنديد!؟ © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©© يادم آيد که: دگر از تو جوابی نشنيدم پای دردامن اندوه کشيدم . نگسستم، نرميدم . © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©© رفت در ظلمت غم، آن شب و شب های دگر هم، نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم، نه کنی ديگر از آن کوچه گذر هم. . .! © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©© بی تو، اما، به چه حالی من از آن کوچه گذشتم! فريدون مشيري
نوشته شده در  شنبه 5 مرداد1387ساعت 18 توسط \\\M///

خورشيد جاوداني
خورشيد جاوداني در صبح آشنايي شيرين مان، ترا گفتم که مرد عشق، نئی باورت نبود ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© در اين غروب تلخ جدايي، هنوز هم می خواهمت چو روز نخست، ولی چه سود ! ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© می خواستی به خاطر سوگند های خويش در بزم عشق بر سرمن جام نشکنی مي خواستی به پاس صفای سرشک من اين گونه دل شکسته به خاکم نيفکنی ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© پنداشتی که کوره سوزان عشق من دور از نگاه گرم تو خاموش مي شود؟ پنداشتی که ياد تو اين ياد دلنواز درتنگنای سينه فراموش می شود؟ ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© تو رفته ای که بی من، تنها سفر کنی من مانده ام که بی تو ،شب ها سحر کنم تو رفته ای که عشق من از سر بدر کنی من مانده ام که عشق تو را تا ج سر کنم ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© روزی که پيک مرگ مرا می برد به گور من شبچراغ عشق تو را نيز می برم! عشق تو ،نور عشق تو ،عشق بزرگ تو است خورشيد جاودانی دنيای ديگرم. فريدون مشيري
نوشته شده در  جمعه 4 مرداد1387ساعت 17 توسط \\\M///

بهت
بهت ميگذرم از ميان رهگذران مات مي نگرم در نگاه رهگذران کور ¤اين همه اندوه در وجودم و من لال اين همه غوغاست در کنارم و من دور ¤ ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© ديگر در قلب من نه عشق نه احساس ديگر در جان من نه شور نه فرياد ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© دشتم اما در او نه ناله مجنون کوهم اما در او نه تيشه فرهاد هيچ ،نه انگيزه ای که هيچم پوچم هيچ، نه انديشه ای که سنگم چوبم ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© همسفر قصه های تلخ غريبم رهگذر کوچه های تنگ غروبم ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© ¤آن همه خورشيد ها که در من می سوخت ¤ ¤چشمه اندوه شد ز چشم ترم ريخت ¤ ¤کاخ اميدی که برده بودم تا ماه ¤ ¤آه که آوار غم شد و به سرم ريخت ¤ ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© زورق سرگشته ام که در دل امواج هيچ نبيند نه خدا نه خدا را موج ملالم که در سکوت و سياهی ميکشم اين جان از اميد جدا را ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© ميگذرم از ميان رهگذران مات ميشمرم ميله های پنجره ها را مينگرم در نگاه رهگذران کور ميشنوم قيل و قال زنجره ها را   فريدون مشيري
نوشته شده در  جمعه 4 مرداد1387ساعت 17 توسط \\\M///